İstanbul Devlet Opera ve Balesi

16.04.2011 Cumartesi, Saat: 20:00
19.04.2011 Salı, Saat: 20:00
21.04.2011 Perşembe, Saat: 20:00

Kadıköy Süreyya Operası

THE TURN OF THE SCREW
“Kötülüğün Döngüsü”

BAZI ŞEYLER SAKLI KALMAZ…
Prolog ve 2 Perde

Değerli Sanatseverler,

2010-2011 Sezonunun son opera eseri olarak sahnelediğimiz "The Turn of the Screw", Kötülüğün Döngüsü adıyla repertuarımıza farklı bir renk getiriyor. Söylenmesi, çalınması ve dinlenmesi zor, alışkanlıklarımızı zorlayan bu eserle, yalnızca ülkemizde değil, tüm dünyada sonuçları bakımından son derece büyük yaralar açan

"çocuk istismarı"na da dikkat çekmek istiyoruz.

Saygı ve sevgilerimizle...
Suat ARIKAN
Müdür ve Sanat Yönetmeni

Yaratıcı Kadro:

Libretto: Myfanwy PIPER
Orkestra Şefi: Alexander WALKER
Sahneye Koyan: Aytaç MANİZADE
Dekor: Efter TUNÇ
Kostüm : Ayşegül ALEV
Işık: Cem YILMAZER

Sanatçılar:

Anlatıcı/Quint: Onur ERTÜR/Mert SÜNGÜ (Caner AKIN/Ahmet BAYKARA)
The Governess: Sema C.GÜNSOY/Ayşe SEZERMAN
Miss Jessel: Gülbin KUNDUZ/Ayten TELEK
Mrs.Grose: Lynn T. ÇAĞLAR/Stare ÇELEBİ
Miles: Kaan BULDULAR/ Cem GÜVEN
Flora: Özlem SOYDAN/Sevim ZERENAOĞLU

Orkestar Şef Yrd: Mikhail ISKROV
Korepetitörler: Aydın KARLIBEL/ Sean KELLY/Leonard GARMS

Reji Yardımcısı: Doğan ÇELİK / Nazlı İKTU
Reji Asistanları: Defne ARIKAN / Başak TANİŞ
Kondüvit: Cüneyt SARAÇOĞLU
Suflöz: Günayım AYAZ

The Governess: Sema C.Günsoy-Sahneye Koyan: Aytaç Manizade - Flora: Özlem SOYDAN
19 Nisan 2011 Salı günü sahnelenen opera sonrası
 

Orkestra

1.Keman : Olexandr Samoylenko
2.Keman : Ezgi Karasu
Viyola : Kahraman Şeref
Viyolensel: Mert Gürel
K.Bas : Pınar Baltacıgil
Arp : Ferda Vural
Piyano : Aydın Karlıbel
Flüt : Elif Yurdakul
Obua : Seyid Mas
Klarinet : Ecesu Sertesen
Fagot : Mert Kutluğ
Korno : Hakan Ateş
V.Saz : Erhan Seçkin


“Kötülüğün Döngüsü”
BAZI ŞEYLER SAKLI KALMAZ…
Prolog ve 2 Perde

Zaman: 19.yüzyılın ortaları.
Yer: Bly’da bir İngiliz malikanesi.

PROLOG:
Prolog olarak bilinen bir şarkıcı, bir zamanlar tanımış olduğu ve Bly’daki evde iki çocuğa bakıcılık yapmış olan genç bir Mürebbiye’den (The Governess) bahseder. Çocukların amcası ve aynı zamanda onlardan sorumlu olan kişi işleri çok yoğun olduğu için çocuklarla ilgilenememektedir. Bu sebeple Mürebbiye’yi işe alır ve ona üç şart koşar: Hiçbir şekilde çocuklarla ilgili kendisine mektup yazılmayacak, Bly Evi’nin geçmişi sorgulanmayacak, çocuklar hiçbir şekilde terk edilmeyecek.

I.Perde

Mürebbiye, yeni işi nedeni ile ilgili oldukça heyecanlıdır. Bly Evi’ne geldiğinde kendisini evin hizmetçisi Mrs.Grose ve çocuklar karşılar. Mürebbiye, çocuklardan ve Bly evinin ihtişamından çok etkilenir. Daha sonra Miles’ın okulundan bir mektup gelir ve mektupta Miles’ın diğer çocuklar için bir tehdit oluşturduğu gerekçesiyle okuldan ihraç edildiği yazmaktadır. Mürebbiye, Miles’ın kötü bir çocuk olduğuna inanmamaktadır ve Mrs.Grose’la da konuştuktan sonra bu mektubu ciddiye almaz. Mürebbiye, evdeki pozisyonundan ve bakıcılığını yaptığı çocuklardan son derece memnundur ancak kapının dışından gelen ayak sesleri ve geceleyin duyduğu haykırışlar onu tedirgin eder. Ansızın evin tepesine tünemiş solgun yüzlü bir adam görür. Mürebbiye tam olarak ne gördüğüne emin değildir, ancak yine de konudan Mrs.Grose’a bahsetmeye karar verir. Hizmetçi kendisine Bly Evi’nin eski uşağı Peter Quint’i anlatır. Mrs.Grose, Quint’in çocuklara cinsel tacizde bulunan biri olduğunu, önceki mürebbiye Miss Jessel ile ilişkiye girdiğini
belirtir. Ayrıca Miss Jessel’ın ve Quint’in esrarengiz ölümünden de bahseder. Bunları duyan Mürebbiye kendisini çocukları korumaya adar. Ertesi gün, Mürebbiye Flora ile birlikte göl kıyısında oturmaktadır. Flora kıyıda oyuncaklarıyla oynarken, Mürebbiye birden gölün karşı kıyısından Flora’ya bakan tuhaf bir kadın görür. Ürperen Mürebbiye bu kadının bir hayalet olduğunu fark eder. Bu hayalet Miss Jessel’in hayaletidir. Mürebbiye hemen Flora’yı alır ve eve götürür. O gece Miss Jessel ve Peter Quint, Miles ve Flora’ya seslenir ve çocuklar dışarı çıkarlar. Mürebbiye ve Mrs.Grose oraya geldiklerinde çocukları büyülenmiş bir halde bulurlar. Hemen çocukları alıp eve dönerler. Miles’ın tuhaf davranışları dikkatlerini çeker.

II.Perde

Mürebbiye evdeki kötü ruhları hissetmektedir ve bundan dolayı çok endişelidir. Ertesi sabah hep beraber kiliseye giderler. Burada Mürebbiye Mrs.Grose’a, Miles’in ve Flora’nın tuhaf davranışlarından bahseder. Ayrıca evden ayrılmayı düşünmektedir.Kiliseden döndüklerinde, Mürebbiye Miss Jessel’in hayaletini masada otururken görür. Bunun üzerine evden gitmek yerine, çocukların amcasına olup biteni anlatan bir mektup yazmaya karar verir fakat daha sonra, Quint, Miles’tan o mektubu çalmasını ister. Çocuk Quint’in dediğini yapar. Ertesi sabah Miles, Mürebbiye ve Mrs.Grose’a piyano çalarken, Flora kaçar ve göle gider. Mürebbiye ve Mrs.Grose, kızı göl kenarında bulduklarında Mürebbiye hemen kızın yanında Miss Jessel’in hayaletini görür ve Flora’yı kendisinin de o hayaleti gördüğünü itiraf etmesi için zorlar. Bunun üzerine Flora, Mürebbiye’den nefret etmeye başlar. Mrs.Grose da Flora’nın hiçbir şey görmediğini onaylar.
Mrs.Grose, Flora’yı Mürebbiye’den uzak tutmaya karar verir ve çocukların amcasına mektubun gönderilmediğini Mürebbiye’ye söyler. Mürebbiye, Miles’ın mektubu çaldığını ona itiraf ettirmeye çalışır. Quint’in orada olduğunu hissedince, Miles’a baskı yaparak çocuğun ne gördüğünü öğrenmek ister. Sonunda Miles, “Peter Quint, seni şeytan!” diye çığlık atar ve Mürebbiye’nin kucağında can verir.
 

"Kötülüğün Döngüsü" Basın Gösterimi/ Fotoğraflar: Tenise Yalçın evetbenim.com

16 Nisan 2011 Cumartesi, Saat: 20:00

Sanatçılar:

Anlatıcı/Quint: Onur ERTÜR
The Governess: Ayşe SEZERMAN
Miss Jessel: Ayten TELEK
Mrs.Grose: Lynn T. ÇAĞLAR
Miles: Cem GÜVEN
Flora: Özlem SOYDAN







 

Benjamin Britten

Diş doktoru bir babanın ve amatör müzisyen annenin oğlu olan Edward Benjamin Britten, ailenin 4 çocuğunun en küçüğü ono ve keman dersleri aldı. 6 yaşından itibaren beste yapmaya başladı ve 9 yaşından ölümüne kadar düzenli olarak beste yapmayı hiç bırakmadı. 1927’de izlediği bir konserde orkestra şefi olan besteci Frank Bridge ile tanıştı ve onun özel öğrencisi oldu. Bir süre sonra Londra’daki Kraliyet Müzik Okulu’na girerek eğitim gördü ve besteleriyle çeşitli ödüller kazandı. 1933’de şaşırtıcı bir başarı kazanan A Boy was Born eserini yazdı; eserin BBC Şarkıcıları tarafından seslendirildiği bir yayın programının provasında tenor Peter Pears ile tanıştı ve böylece ömür boyu sürecek bir dostluk ve iş ilişkisi başladı. Britten’in solo şarkılarının, koral ve opera yapıtlarının çoğu tenor sesi için yazılmıştır ve Pears çoğunun ilk gösterimlerinde solist olmuştur. 1935’den II. Dünya Savaşı’nın başlangıcına kadar BBC Radyosu, GPO Film Şirketi’nin çektiği belgeseller ve Londra’daki sol kanattan pek çok küçük tiyatro topluluğu için çok sayıda eser besteledi. Bu dönemde çoğunlukla eserlerine W.H. Auden söz yazdı. 1939’da Britten, Auden ve Pears birlikte ABD’ye gitti ve Long Island, New York’a yerleşti. 1940’ta Auden ile liselerde sahnelenmek üzere geleneksel Amerikan Halk tiplerine dayanan Paul Bunyan adlı operet üzerinde çalıştı. 1942’de Boston Senfoni Orkestrası Sinfonia de Requiem adlı eserinin prömiyerini yaptı. Bu eserin başarısı üzerine gelen Boston Senfoni Orkestrası efsanevi müzik direktörü Serge Koussevitzky’nin desteğini alarak İngiliz şair George Crabbe’in bir şiirinden esinlendiği yeni operasını yazmaya başladı. Birlikte İngiltere’ye dönmeye karar veren Britten ve Pears, dönüş yolunda bu eserin senaryosu üzerinde çalıştılar; liberettoyu Montagu Slater yazdı. İngiltere’de Aldeburgh’a yerleşen sanatçı, İngiliz müziği için çok önemli bir eser olan Peter Grimes operasını 1945’de tamamladı. Bu eserden sonra opera ve diğer formatlarda çok sayıda opera besteledi. Özellikle çocuklar ve gençlik orkestraları için eserler yazdı. 1976’da kraliçenin doğum gününde kendisine soyluluk unvanı verildi. Böylece Benjamin Britten 1976'da, ölümünden kısa bir süre önce Aldeburgh Baronu unvanını almış oldu. Bir kalp rahatsızlığı sonucu 4 Aralık 1976’da öldü ve Aldeburgh Mezarlığı’na gömüldü. Bu mezarlıkta, Aldeburg Festivali’nin yaratılmasında kendisi ile birlikte emek veren arkadaşları Peter Pears ve Imogene Holst ile yan yana yatmaktadır. Sovyetler Birliği’ne yaptığı ziyaretler sonrasında tanışıp, arkadaş olduğu Shostakovich, Britten’e 14. Senfonisi’ni adamıştır. 
 

Sayfa düzeni ve görseller: Tenise Yalçın evetbenim
tenise@evetbenim.com
İleti Haber: Nilgün Serimoğlu İDOB Koordinatörü