GÜNDEDÜN
İstanbul Oyunlarına Mektuplar
İstanbul, 05.10.1991
“İLK GENÇLİĞİM” oyununun eleştirisi:
Bu yıl izlediğim oyunların bende bıraktığı etkileri; bana bu güzel anları yaşatan sanatçı ve tüm ilgililerle paylaşmayı amaç edindim. Modern haberleşmede buna “bilginin geri beslemesi” deniliyor. Kaç tiyatro seyircisi böyle bir uğraşa girer bilmiyorum ama, sanırım bu yöntem; benim seyrettiğim oyunları daha iyi özümlememe ve tiyatro konusunda daha çok düşünmeme neden olacak.
İlk eleştirimi “Müfettiş” oyununa ilişkin yazmış ve postalamıştım. Bu ikinci oyun eleştirim. Şimdiden Kasım ayı için “Bir Kadın" ve "Şampiyonlar” oyunlarına biletlerimi aldım ve oyun günlerini sabırsızlıkla bekliyorum.
Genel Olarak :
Geçen yıl bu oyuna bilet almış ve bir şanssızlık sonucu gidememiş, benim yerime aynı biletlerle eşim ve 9 yaşındaki küçük kızım Zeyneb ile birlikte oyunu seyretmişlerdi.
O günden bugüne değin eşim ve küçük kızım sürekli bana oyunu anlattılar her fırsatta. Eşim “Tevfik mutlaka bu oyunu görmelisin” diyor ve oyununun bu sezonda da sergilenmesi için dua ediyordu. Sanırım dilekleri kabul oldu ve bu sezonda da sahnelenmeye başladı. Bu kez iki bilet alıp 11 yaşındaki büyük kızım Kamucan ile oyunu birlikte seyrettik. Oyuna “çok iyi” önyargısı ile gitmeme karşın düş kırıklığına uğramadım ve neden geçen yıl seyredemediğime üzüldüm. 1990 yılının savaşlı günlerinde belki çok farklı duygularla oyuna yaklaşabilirdim. Bana göre bu oyun, gerçekten seyredenlere çok şey veren her yönüyle güzel bir oyun. Benim değerlendirmeme göre oyun tam 5 yıldızlık bir oyun. Emeği geçen tüm sanatçı ve diğer görevlileri kutluyorum.
Dekor ve Kostüm :
Dekor, çok iyi düşünülmüş. Çok sevdim. Ancak, ikinci (asma) katta; Eugune, Stanley ve sanırım Laurie’nin oyunda olmadıkları tablolarda; bu oyuncular (kulak misafiri değillerse veya Eugune’ni daha sonra olayları yorumlaması gerekmiyorsa) burada gereksiz yere bekledikleri ve kısıp kaldıkları izlenimi veriyor. Bu biraz rahatsız edici. Bir de sahne dışı salondan gidip gelmeler; (Babanın ilk paketlerle gelmesi dışında) pek ilginç gelmiyor. Bu gidip gelmenin seyirciye taşan bir yönü yok. Bu konuda da sanırım bilmediğim birşeyler olmalı. Dahası bana göre bu gidip gelmeler seyircinin dikkatini dağıtıyor. Çünkü; dışarıdan içeri girme sahnelerinde; merkez olarak ikinci kata çıkan merdivende durmalar, yeterli oluyor.
Kostümlerden, Stanley’in kostümü bana pek Amerikalı havası vermiyormuş gibi geliyor. Oysaki Eugune’nin kostümleri çok belirgin. Olayın geçtiği tarihler düşünülürse ve bir de ailenin yapısı dikkate alınırsa... Daha başka ne yapılabilir bilemiyorum...
Oyuncular :
Yıldıray Şahinler, genel olarak çok başarılı. Ancak, günlüğünden anlatım sahnelerinin bazılarında ve özellikle perdenin açılışındaki ilk sahnede gereksiz yere acelecilik ediyor. Sanki bir an önce oyuna girmek istermişcesine. Bu neden böyle?... anlamadım. Nora rolünde Neşe Altıner, fırtına gibi başladı ancak özellikle ikinci perdede temposu düştü. Oysaki en zor rollerden biri olarak gördüğüm silik, çaresiz ve sığıntı kız kardeş ve anne rolünde Gülçin Akçay; çok başarılıydı. Tüm kalbimle kutluyorum. Kate rolünde Ani İpekkaya’nın bazı tablolarda temposu düşüktü. Ancak özellikle ikinci perdede oldukça başarılı olduğu tablolar vardı. Sanki o tabloları beklermiş gibi... Öylesine güzel bir karakter rolü ki... İşte bu anlattığım aksaklığı, baba Jack rolünde Erhan Abir’de hiç görmüyoruz. Tam bir bütünlük sağlıyor. Küçük oyuncu Burcu Gürkan, Laurie rolünde bir devlet memuru ciddiyeti ile üzerine düşeni yaptı ve biz seyirciler tarafından aksayan bir yönü görülmedi diyebilirim. O’na tüm sevgi ve derslerinde başarılı olma dileklerimi iletiyor, kutluyorum.
Yönetmen :
Bize keyifli, anlamlı ve bir bütün olarak böylesine güzel bir oyun sunduğu için; tüm kalbimle teşekkür ediyor, bol alkışlar diliyorum. Ne denilebilir... bu sezonda da “İlk Gençliğim” büyük ilgi görecek. Dileğim, ergenlik çağında çocuğu olan tüm anne babaların bu oyunu ailecek seyretmeleri ve okul yöneticilerinin; tiyatro kollarını hareketlendirerek tüm öğrencileri bu oyuna yöneltmeleridir. Engin Uludağ’a teşekkürler...
Sanırım bu oyunun gençlerle bütünleşmesinde; Şehir Tiyatrolarının Halkla İlişkiler Bölümüne önemli görevler düşmektedir. Bu oyunun, okulların açık olduğu dönemlerde yakın çevre turnelerinin çok yararlı olacağı inancındayım.
Yıldızlı Değerlendirme : * * * * * Tam yıldız (J) Joker
Oyunun Tümü : * * * * *
Yöneten: Engin Uludağ : * * * * *
Dekor: Nilgün Gürkan : * * * * J
Kostüm: Nilgün Gürkan : * * * J
Eugune: Yıldıray Şahinler: * * * * J
Stanley: Can Başak : * * * *
Jack: Erhan Abir : * * * * *
Kate: Ani İpekkaya : * * * *
Blanche: Gülçin Akçay : * * * * *
Nora: Neş’e Altıner : * * * *
Laure: Burcu Gürgan : Teşekkürler... Sevgiler... :
Tevfik YALÇIN
“Müfettiş” oyunun eleştirisinin sonunu şöyle bitirmiştim :
Biz tiyatro seyircilerinin, içinde bakır tel döşeli olsaydı; bunların hiçbirine gerek kalmazdı. Basardık düğmesine, çekerdik fişten, iş sonuçlanırdı. Ancak, o zaman da alkışlar böyle hoş gelmezdi kulağa, çünkü; et, ete değil; demir, demire vurarak ses verirdi.
Şimdi diyorum ki siz tiyatro sanatçıları olmasaydı; kim verirdi bize insanlığı o doğallığı ile bilgiyi, erdem ve duyguyu? İşte bize, sizin dışınızda sunulanların tümü; teknoloji harikaları, yapay zeka ürünleri, metalik coşkular, medya parlaklığı... Hileli, iyi giyimli kumarbaz tavrıyla ortaya atılan soyut düşesler. Zarı atan da onlar, kazanan da onlar. Bizlerse; yeşil çuhaların üstündeki yanık sigara izleri...
Yorum Yaz
|
|||||||||
